«نانوکامپوزیت سیمانی»، پلی بومی میان صنعت و تجهیزات ورزشی

گسترش دامنه کاربرد «نانو کامپوزیت سیمانی» از زیرساخت‌های شهری تا تجهیزات ورزشی، نشان‌دهنده ظرفیت آن برای پیوند میان تولید صنعتی و نیاز‌های روزمره است؛ ظرفیتی که می‌تواند همزمان به کاهش هزینه‌ها و تقویت زنجیره تأمین داخلی کمک کند.

امین اسرافیلی، مدیرعامل شرکت دانش‌بنیان رادیس، در گفت‌و‌گو با خبرنگار آگاهتک، با اشاره به روند دانش‌بنیان شدن این مجموعه گفت: «شرکت ما حدود دو و نیم تا سه سال است که عنوان دانش‌بنیان را دریافت کرده و این جایگاه نیز بر پایه توسعه محصولی با عنوان «نانوکامپوزیت سیمانی» به دست آمده است؛ ماده‌ای با پایه سیمانی که از نظر مقاومت فشاری در رده فولاد قرار می‌گیرد.»

ضرورت بازنگری در استفاده از فلزات

او در توضیح چرایی شکل‌گیری این محصول اظهار کرد: «نیاز بازار به مصالحی با استحکام بالا، ضربه‌پذیری مناسب و دوام طولانی، همواره صنعت را به سمت استفاده از فلزاتی مانند چدن و فولاد سوق داده است. با این حال، این رویکرد با دو چالش جدی همراه بوده؛ نخست، قابلیت بازیافت و فروش مجدد آسان فلزات که زمینه‌ساز افزایش سرقت در فضا‌های شهری می‌شود و دوم، هزینه بالای این مواد که مستقیماً قیمت تمام‌شده محصولات را افزایش می‌دهد.»

اسرافیلی ادامه داد: «نانوکامپوزیت سیمانی این امکان را فراهم کرد که هر دو مسئله به‌طور همزمان مدیریت شود. در کاربرد‌هایی مانند تابلو‌های راهنمایی و رانندگی یا دریچه‌های مَنهول که پیش از این نمونه‌های فلزی آنها با سرقت مواجه بودند، این محصول جایگزین شده و عملاً این چالش تا حد زیادی برطرف شده است.»

از صنعت تا ورزش

او با اشاره به ورود این فناوری به بازار مصرف افزود: «در حوزه‌هایی مانند تجهیزات ورزشی که قیمت محصولات فلزی بالاست، این فناوری امکان تولید محصولاتی با همان کارایی، اما با هزینه‌ای به‌مراتب کمتر را فراهم کرده است؛ به‌گونه‌ای که قیمت نهایی برخی محصولات تقریباً به نصف نمونه‌های فلزی رسیده است.»

اسرافیلی در ادامه با اشاره به رویکرد این شرکت در حوزه ورزش خانگی گفت: «پایین بودن سرانه ورزش، به‌ویژه در فضای خانگی، در کنار هزینه بالای تجهیزات، ما را به این حوزه وارد کرد. در مجموعه تلاش کرده‌ایم با ارائه محصولات باکیفیت و در عین حال اقتصادی، دسترسی افراد به تجهیزات ورزشی را تسهیل کنیم. برای مثال، محصولی که پیش‌تر با قیمتی در حدود سه تا سه و نیم میلیون تومان عرضه می‌شد، اکنون با قیمتی نزدیک به یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در اختیار مصرف‌کننده قرار می‌گیرد.»

تجربه کاربری متفاوت در مقایسه با فلز

مدیرعامل این شرکت دانش بنیان، درباره تفاوت این محصولات با نمونه‌های فلزی توضیح داد: «افزایش قیمت فلزات باعث شده برخی تولیدکنندگان به استفاده از مواد بازیافتی و با کیفیت پایین‌تر روی بیاورند؛ موضوعی که در نهایت به کاهش استحکام، ایجاد نقص‌های ظاهری و افت کیفیت محصول منجر می‌شود. همچنین در بسیاری از موارد، روکش‌های پلیمری نامرغوب نیز دوام لازم را ندارند.»

او ادامه داد: «در مقابل، به دلیل مزیت قیمتی این ماده، امکان استفاده از روکش‌ها و رنگ‌های باکیفیت فراهم شده است. از سوی دیگر، ماهیت ضربه‌پذیر نانوکامپوزیت سیمانی باعث کاهش شکنندگی شده و در مجموع تجربه کاربری بهتری را برای مصرف‌کننده رقم زده است؛ موضوعی که در بازخورد بازار نیز به‌وضوح قابل مشاهده است.»

توسعه از صفر؛ چالش یک مسیر بومی

اسرافیلی درباره مسیر توسعه این فناوری گفت: «این محصول حاصل نزدیک به ۱۰ سال فعالیت مستمر در حوزه تحقیق و توسعه است. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، نبود سابقه تولید چنین محصولی در کشور بود؛ به همین دلیل، تمامی فرآیند‌ها از طراحی مواد اولیه تا ساخت قالب‌ها و تجهیزات، به‌طور کامل در داخل مجموعه انجام شد.»

او افزود: «هیچ زیرساخت آماده‌ای برای استفاده وجود نداشت و همه مراحل، از صفر تا صد، توسط تیم داخلی که عمدتاً از فارغ‌التحصیلان دانشگاه شریف هستند، طراحی و اجرا شد.»

مدیرعامل این شرکت درباره کاربرد‌های شهری این محصول اظهار داشت: «در حال حاضر تمرکز ما بر جایگزینی تجهیزات فلزی در بخش‌هایی از خدمات شهری، از جمله دریچه‌های مَنهول، تابلو‌های راهنمایی و رانندگی، هندریل‌ها و گاردریل‌ها، است که بیشترین میزان سرقت را دارند.»

او با اشاره به پیامد‌های این مسئله افزود: «سرقت این تجهیزات علاوه بر خسارت مالی، خطرات جدی از جمله سقوط افراد یا وسایل نقلیه در چاه‌های بدون درپوش، برای شهروندان ایجاد می‌کند؛ با جایگزینی این محصولات، در سال‌های اخیر میزان سرقت و به‌تبع آن خسارات مالی و جانی کاهش محسوسی داشته است.»

دوام بالا در شرایط محیطی

اسرافیلی در تشریح ویژگی‌های فنی این محصول گفت: «این ماده در برابر شرایط محیطی مختلف، از تابش مستقیم نور خورشید تا بارش و چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب، مقاومت بالایی دارد. بر اساس آزمایش‌های انجام‌شده، عمر مفید آن بیش از ۶۰ سال برآورد شده است؛ در حالی که بسیاری از نمونه‌های پلیمری و حتی فلزی عمر کمتری دارند. این محصول در شرایط اقلیمی متنوع، از مناطق سردسیر تا مناطق گرم و مرطوب، مورد استفاده قرار گرفته و عملکرد قابل قبولی از خود نشان داده است.»

نگاهی به نمونه‌های خارجی

او در پایان درباره جایگاه این فناوری در سطح جهانی خاطرنشان کرد: «نمونه‌هایی از این نوع مواد در کشور‌هایی مانند آمریکا و فرانسه مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما عمدتاً در پروژه‌های خاص و سازه‌های استراتژیک به کار می‌روند. در مقابل، توسعه این فناوری برای کاربرد‌های عمومی و روزمره، در این سطح، برای نخستین‌بار در ایران محقق شده است.»

انتهای خبر/245527/