گوینده رادیو با «سلاح واژه»برای مخاطب تصویر می‌سازد/ چیزی که در ورزش نمی‌بینیم، جذاب‌تر از چیزی است که می‌بینیم

محسن شاهمرادی، تهیه‌کننده و گوینده رادیو ورزش در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آگاه، درباره انتخاب خود به عنوان گوینده برتر در پنجمین جشنواره رادیو پژواک گفت: من امسال با برنامه «قرار جنگ» در رادیو ورزش در بخش گویندگی برنامه‌های «مستمر» برگزیده شدم. جشنواره چند بخش دارد و بخش «مستمر» به برنامه‌هایی اختصاص دارد که روی آنتن بوده‌اند و همان آثار از آنتن انتخاب و به جشنواره ارائه می‌شوند. در بخش‌های دیگر، آثار مشخصاً برای جشنواره ساخته می‌شوند، اما در بخش مستمر، شما کار عادی، روتین و روزانه خود را انجام می‌دهید و برای جشنواره برنامه نمی‌سازید. به نظر من همین موضوع باعث می‌شود بخش مستمر یا همان بخش آثار روی آنتن، ارزش زیادی داشته باشد. در این بخش توانستم در رشته گویندگی جایزه بگیرم و در بخش نویسندگی نیز نامزد شدم، اما در آن بخش جایزه نگرفتم.

شاهمرادی اظهار کرد: ۱۹ سال است که در رادیو فعالیت می‌کنم و در واقع بیش از نیمی از عمرم را در رادیو بوده‌ام. از ۱۸ سالگی وارد رادیو شدم. شغل اصلی من تهیه‌کنندگی رادیو است، اما در این سال‌ها گویندگی و نویسندگی را هم تجربه کرده‌ام. بیشتر برنامه‌هایی را که تهیه می‌کنم، خودم نیز گویندگی می‌کنم، اما عنوان رسمی شغلی من تهیه‌کنندگی است.

وی ادامه داد: در دوره‌های پیشین جشنواره نیز تقریباً همیشه در بخش تهیه‌کنندگی شرکت کرده‌ام. دو سه سالی است که در رادیو ورزش مشغول به کار هستم و پیش از آن در رادیو جوان فعالیت داشتم. قبل‌تر نیز در دهه ۸۰ در رادیو زنجان کار می‌کردم. از آنجا که حوزه مطالعاتی و پژوهشی تخصصی من ورزش بوده و بخشی از فعالیت‌هایم نیز در حوزه مدیریت و اجرا در ورزش کشور بوده است، در حال حاضر در رادیو ورزش فعالیت می‌کنم.

حاشیه، بخش مهمی از جذابیت ورزش

شاهمرادی درباره اهمیت حاشیه در برنامه‌های ورزشی اظهار کرد: من به این موضوع خیلی اعتقاد دارم، چون وقتی متن ورزش را فقط از روی اسکوربرد و نتیجه نهایی ببینید، مثلاً می‌بینید یک تیم سه بر دو برنده شده و دیگر چه چیزی برای گفتن باقی می‌ماند؟ بنابراین آنچه به یک برنامه ورزشی جذابیت می‌دهد، بخش‌هایی است که پشت نتیجه قرار دارد.

وی افزود: البته وقتی از حاشیه صحبت می‌کنیم، نباید الزاماً بار منفی به این واژه بدهیم. حاشیه می‌تواند مثبت یا منفی باشد. به نظر من اصلی‌ترین خوراک هر برنامه، به‌ویژه در حوزه ورزش، بدون تردید همین حاشیه‌هاست. این حاشیه می‌تواند یک نکته مثبت یا یک پشت پرده منفی ورزشی باشد.

این گوینده رادیو ادامه داد: به طور کلی، آن چیزی که ما از ورزش نمی‌بینیم، جذاب‌تر از چیزی است که می‌بینیم. چیزی که ما می‌بینیم نتیجه روی تابلوست، اما چیزی که ندیده‌ایم چیست؟ دعوایی که در رختکن اتفاق افتاده، حرف خوبی که یک بازیکن در رختکن زده یا کمکی که یک بازیکن به بازیکن دیگری کرده است. وقتی درباره این اتفاقات صحبت می‌کنیم و در کنار آن می‌گوییم نتیجه بازی هم سه بر دو شده، این حاشیه را کنار نتیجه قرار می‌دهیم و برنامه شنیدنی‌تر و جذاب‌تر می‌شود.

شاهمرادی درباره تفاوت کار در رادیو و تلویزیون در حوزه ورزش گفت: نداشتن تصویر در رادیو در نهایت ممکن است یک نوع گنگی و ابهام ایجاد کند. وقتی من درباره چیزی صحبت می‌کنم که مخاطب تصویرش را ندیده، باید برای او توضیح بدهم که آن تصویر چه بوده، لوکیشن و مکان کجا بوده و آدم‌ها چه شرایطی داشته‌اند.

وی افزود: گاهی در یک تصویر تلویزیونی، سه نفر در یک قاب قرار دارند و با عصبانیت به یکدیگر نگاه می‌کنند. در تلویزیون لازم نیست این خشم را برای مخاطب توضیح دهید، چون مردم خودشان آن را می‌بینند. اما در رادیو اگر بخواهید این صحنه را تحلیل کنید، باید توضیح دهید که تصویری وجود دارد و سه نفر، مثلاً فلانی و فلانی و فلانی، در آن قاب حضور دارند و با ناراحتی به یکدیگر نگاه می‌کنند و این نگاه معنایی دارد.

رادیو؛ رسانه‌ای که با واژه تصویر می‌سازد

شاهمرادی اظهار کرد: وقتی تصویر نداریم، یک مقدار عقب‌تر هستیم، اما همین موضوع یک کمک هم به ما می‌کند؛ کمک می‌کند بتوانیم بهتر رویاپردازی کنیم و ذهن مخاطب را به شکل خلاقانه‌ای به سمت تصویری ببریم که درباره آن صحبت می‌کنیم. طبیعتاً این کار انرژی بیشتری می‌برد، اما نمی‌خواهم بگویم کار رادیویی سخت‌تر از تلویزیون است، چون کار تلویزیونی هم حساسیت‌های خودش را دارد. با این حال، به نظرم کار رادیویی خلاقانه‌تر است.

وی تأکید کرد: در رادیو سلاح واژه، سلاح مهم‌تری است. گاهی در گزارش‌های تلویزیونی، حتی گزارش فوتبال، ممکن است گزارشگر با سکوت یک گل را گزارش کند، چون مخاطب گل را در تلویزیون می‌بیند. اما در رادیو شما باید تمام صحنه را توصیف کنید و آن را برای مخاطب بسازید. بنابراین سلاح واژه در رادیو اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

این تهیه‌کننده رادیو درباره تأثیر دریافت جایزه بر مسیر حرفه‌ای خود گفت: در ابتدای مسیر، جایزه گرفتن برای من خیلی کمک‌کننده بود، اما الان واقعاً اگر جایزه هم نمی‌گرفتم، برایم مهم نبود. طبیعتاً جایزه گرفتن من را خوشحال می‌کند، اما جایزه نگرفتن من را ناراحت نمی‌کند.

وی افزود: همیشه در روزهای اختتامیه جشنواره، وقتی در جشنواره حضور دارم، در دلم می‌گویم اگر قرار است کسی در بخشی که من نامزد شده‌ام جایزه بگیرد و این جایزه باعث شود مسیر کاری او آسان‌تر شود، بهتر شود یا انگیزه‌اش برای ادامه کار بالاتر برود، جایزه را به او بدهند. من فکر می‌کنم تا جایی که توانسته‌ام، در این مسیر جایزه‌هایی گرفته‌ام.

شاهمرادی ادامه داد: به همین دلیل دوست دارم دوستان دیگر هم جایزه بگیرند، به‌خصوص کسانی که جوان‌تر هستند و تازه وارد این کار شده‌اند. جایزه می‌تواند برای آنها یک موتور محرک باشد تا مسیرشان را ادامه دهند. من از جایزه گرفتن خوشحال می‌شوم، اما از جایزه نگرفتن ناراحت نمی‌شوم.

وی درباره وضعیت اقتصادی فعالان رادیو نیز گفت: کار در رادیو کمتر دیده و شنیده می‌شود و از نظر مالی هم تفاوت زیادی میان فعالان رادیو و تلویزیون وجود دارد. من متوجه هستم که تلویزیون پروداکشن بزرگ‌تری دارد و طبیعتاً باید هزینه و دستمزد بیشتری هم داشته باشد و در این تردیدی نیست، اما واقعاً فاصله پرداختی میان فعالان رادیو و تلویزیون معنادار شده است.

شاهمرادی اظهار کرد: من خودم کار تلویزیونی هم انجام می‌دهم و به نظرم فاصله پرداختی میان فعالان رادیو و تلویزیون خیلی زیاد شده است. امیدوارم اتفاقاتی بیفتد که این وضعیت به این شکل ادامه پیدا نکند.

وی در پایان گفت: عشق به رادیو چیزی است که به منِ فعال در رادیو مربوط می‌شود. من می‌توانم با عشق کارم را انجام بدهم یا بدون عشق این کار را انجام بدهم و این موضوع ارتباطی با مسئولانی که درباره مسائل مالی رادیو تصمیم می‌گیرند، ندارد. اگر من با عشق در رادیو کار می‌کنم، این عشق متعلق به خود من است و نمی تواند بهانه ای باشد که به حقوق مالی خودم نرسم. 

شاهمرادی افزود: من ۱۹ سال است که در رادیو هستم و تک‌تک روزهایی را که در رادیو بوده‌ام، با عشق کار کرده‌ام، اما این حس فقط متعلق به من است. کسانی که در حوزه بودجه و مدیریت سازمان تصمیم می‌گیرند، وظیفه دیگری دارند و آن این است که کار را عادلانه پیش ببرند. من عاشق کارم هستم و رادیو عشق من است، اما به نظرم این موضوع نباید مانع از آن شود که مسئولان نیز وظیفه خود را در قبال فعالان رادیو و مسائل مالی آن انجام دهند.

انتهای خبر/278976/