استعفای استارمر از نخست‌وزیری بریتانیا پس از افزایش فشارهای داخلی در حزب کارگر

به گزارش خبرگزاری آگاه به نقل از الجزیره، کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در یک بیانیه تلویزیونی اعلام کرد که از سمت خود کناره‌گیری می‌کند؛ تصمیمی که پس از افزایش فشار‌ها از درون حزب کارگر و به‌ویژه پس از شکست سیاسی اخیر در یک انتخابات میان‌دوره‌ای اتخاذ شد. این تحول سیاسی ناگهانی، فضای سیاست بریتانیا را به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر قرار داده و آغازگر رقابت تازه‌ای برای رهبری حزب کارگر و در نهایت دولت بریتانیا شده است.

استارمر صبح امروز در مقابل ساختمان شماره ۱۰ داونینگ استریت در لندن، مقر رسمی نخست‌وزیر، در برابر دوربین‌ها حاضر شد تا موضع خود را اعلام کند. او سخنانش را با دفاع از عملکرد دولت و کارنامه حزب کارگر در دوران زمامداری‌اش آغاز کرد. به گفته او، دولتش توانسته اقتصاد بریتانیا را تقویت کند و نرخ رشد اقتصادی را نسبت به بسیاری از کشور‌های هم‌سطح افزایش دهد. او همچنین به افزایش دستمزد‌ها اشاره کرد و گفت که از زمان روی کار آمدن دولت کارگر، دستمزد‌ها در هر ماه سریع‌تر از نرخ تورم رشد کرده‌اند.

استارمر در ادامه سخنانش به برنامه‌های سرمایه‌گذاری دولت و پروژه‌های زیرساختی اشاره کرد و آنها را از جمله دستاورد‌های مهم دولت خود دانست. او مدعی شد که دولتش توانسته با پایان دادن به سیاست‌های ریاضتی سال‌های گذشته، روند بهبود خدمات عمومی را آغاز کند. از جمله این موارد، کاهش قابل‌توجه زمان انتظار بیماران در سیستم خدمات درمانی ملی بریتانیا (NHS) بود که به گفته او سریع‌ترین کاهش در فهرست انتظار بیماران طی ۱۷ سال گذشته محسوب می‌شود.

نخست‌وزیر همچنین به اصلاحات در حوزه حقوق کارگران و مستأجران اشاره کرد و گفت که دولت او بزرگ‌ترین پیشرفت در حقوق کارگران و مستأجران را در یک نسل رقم زده است. با وجود این دفاع از عملکرد دولت، استارمر در ادامه سخنانش اذعان کرد که فضای سیاسی در داخل حزب کارگر تغییر کرده و حمایت لازم برای ادامه رهبری او کاهش یافته است.

او صراحتاً اعلام کرد که به این نتیجه رسیده که حزب کارگر دیگر او را فرد مناسبی برای هدایت حزب به سوی انتخابات سراسری آینده نمی‌داند. استارمر گفت که به نظر و قضاوت هم‌حزبی‌هایش گوش داده و این تصمیم را «با حسن نیت و پذیرش کامل» پذیرفته است. به گفته او، در چنین شرایطی بهترین تصمیم برای حزب و کشور این است که مسیر جدیدی برای رهبری باز شود.

در ادامه، استارمر تأیید کرد که از رهبری حزب کارگر نیز کناره‌گیری خواهد کرد و تصمیم خود را رسماً به پادشاه بریتانیا اطلاع داده است. طبق سنت سیاسی بریتانیا، نخست‌وزیر برای استعفا باید پادشاه را از تصمیم خود آگاه کند. او همچنین از کمیته اجرایی ملی حزب کارگر خواسته است که روند انتخاب رهبر جدید حزب را آغاز کند.

بر اساس اعلام او، روند ثبت‌نام نامزد‌های رهبری حزب قرار است از نهم ژوئیه آغاز شود. این روند شامل چند مرحله است و نامزد‌های احتمالی ابتدا باید حمایت بخشی از نمایندگان حزب در پارلمان را به دست آورند. سپس باید از سوی شاخه‌های محلی حزب یا سازمان‌های وابسته، از جمله اتحادیه‌های کارگری، نیز حمایت کافی کسب کنند تا بتوانند به مرحله رأی‌گیری میان اعضای حزب راه پیدا کنند.

در ساختار داخلی حزب کارگر، نامزد‌های رهبری ابتدا باید حمایت حداقل ۲۰ درصد از نمایندگان پارلمانی حزب را جلب کنند. با توجه به تعداد نمایندگان فعلی حزب کارگر در مجلس عوام، این به معنای کسب حمایت دست‌کم ۸۱ نماینده است. پس از آن، نامزد‌ها باید یا از سوی حداقل پنج درصد از شاخه‌های محلی حزب در حوزه‌های انتخابیه حمایت شوند، یا از سوی دست‌کم سه سازمان وابسته به حزب که شامل دو اتحادیه کارگری باشد و مجموعاً پنج درصد از اعضای وابسته را نمایندگی کنند.

پس از عبور از این مراحل، نامزد‌ها وارد رقابت اصلی می‌شوند و رأی‌گیری میان اعضای حزب کارگر انجام می‌شود. در این فرآیند، اعضای حزب نامزد‌ها را بر اساس اولویت رتبه‌بندی می‌کنند. اگر هیچ نامزدی در دور اول بیش از ۵۰ درصد آرای اول را به دست نیاورد، روند حذف تدریجی نامزد‌ها و انتقال آرای ترجیحی ادامه پیدا می‌کند تا در نهایت یک نفر اکثریت را کسب کند.

زمان‌بندی دقیق این رقابت توسط کمیته اجرایی ملی حزب کارگر تعیین می‌شود. در آخرین رقابت رهبری حزب در سال ۲۰۲۰، کل روند حدود سه ماه طول کشید؛ به‌طوری که نامزد‌ها در اوایل ژانویه معرفی شدند و نتیجه نهایی در اوایل آوریل اعلام شد. انتظار می‌رود روند جدید نیز در چارچوبی مشابه برگزار شود، هرچند شرایط سیاسی ممکن است باعث تسریع برخی مراحل شود.

استعفای استارمر در حالی رخ می‌دهد که فضای داخلی حزب کارگر طی هفته‌های اخیر با تنش‌های قابل‌توجهی همراه بوده است. یکی از مهم‌ترین عوامل تشدید فشارها، پیروزی قاطع اندی برنهام در یک انتخابات میان‌دوره‌ای برای کسب کرسی پارلمان در شمال‌غرب انگلستان بود. این پیروزی از سوی بسیاری از تحلیلگران به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر موازنه قدرت در درون حزب کارگر تعبیر شد و برخی نمایندگان حزب را به این نتیجه رساند که رهبری جدید ممکن است شانس بهتری برای موفقیت در انتخابات سراسری آینده داشته باشد.

گزارش‌های رسانه‌ای نیز حاکی از آن بود که در روز‌های اخیر فشار‌ها از سوی بخشی از نمایندگان حزب و فعالان سیاسی افزایش یافته و برخی از چهره‌های بانفوذ حزب خواهان تغییر در رهبری شده بودند. این فشار‌ها در نهایت به تصمیم استارمر برای کناره‌گیری انجامید.

پیش از اعلام رسمی استعفا نیز نشانه‌هایی از آماده شدن برای یک بیانیه مهم در داونینگ استریت دیده شده بود. کارکنان دفتر نخست‌وزیری از ساعات اولیه صبح تجهیزات صوتی را در مقابل ساختمان نصب کردند و این موضوع باعث گمانه‌زنی‌های گسترده در میان خبرنگاران و تحلیلگران سیاسی شد.

با آغاز رقابت برای رهبری حزب کارگر، توجه افکار عمومی اکنون به نامزد‌های احتمالی و مسیر آینده دولت بریتانیا معطوف شده است. رهبر جدید حزب کارگر در صورت انتخاب، به احتمال زیاد مسئولیت هدایت دولت و تعیین مسیر سیاسی کشور در ماه‌ها و سال‌های آینده را بر عهده خواهد گرفت؛ تصمیمی که می‌تواند تأثیر مهمی بر سیاست داخلی بریتانیا، روابط خارجی این کشور و چشم‌انداز انتخابات سراسری بعدی داشته باشد.

انتهای خبر/257693/