فشار اقتصادی و ادعای حمایت؛ تناقض سیاست آمریکا و راه عبور ایران از جنگ اقتصادی

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری آگاه، اقتصاد ایران در دهه‌های اخیر همواره در معرض فشار‌های خارجی، به‌ویژه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا قرار داشته است؛ فشار‌هایی که نه‌تنها ساختار‌های اقتصادی کشور را هدف گرفته، بلکه معیشت مردم و مسیر توسعه صنعتی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، بررسی ریشه‌های مشکلات اقتصادی و تحلیل رفتار قدرت‌هایی که هم‌زمان عامل فشار و مدعی حمایت از مردم ایران هستند، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود؛ ضرورتی که می‌تواند به افزایش آگاهی عمومی و اتخاذ تصمیمات هوشمندانه در سطح ملی کمک کند.

اقتصاد ایران سال‌هاست که تحت تأثیر مستقیم و غیرمستقیم تحریم‌های گسترده آمریکا قرار دارد؛ تحریم‌هایی که با هدف اعمال فشار حداکثری، بخش‌های حیاتی اقتصاد کشور به‌ویژه صنعت، انرژی، تجارت خارجی و نظام مالی را نشانه گرفته است. این محدودیت‌ها نه‌تنها روند توسعه صنعتی را با چالش‌های جدی مواجه کرده، بلکه هزینه تولید، سرمایه‌گذاری و اشتغال را نیز افزایش داده و زمینه‌ساز کندی رشد اقتصادی شده است.

در چنین شرایطی، صنعت ایران که می‌توانست موتور محرک اقتصاد ملی باشد، به دلیل محدودیت در دسترسی به فناوری، سرمایه خارجی و بازار‌های بین‌المللی، ناچار به فعالیت در فضایی نابرابر شده است. این واقعیت نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی امروز کشور، بیش از آنکه ریشه در عوامل داخلی داشته باشد، محصول یک جنگ اقتصادی تمام‌عیار است که سال‌ها علیه مردم ایران اعمال شده است.

دوگانگی رفتاری پرسش‌برانگیز آمریکا

با این حال، هم‌زمان با تداوم همین فشارها، آمریکا و متحدانش با نمایش‌های نظامی در آب‌های منطقه و همراهی آشکار با رژیم صهیونیستی، بار دیگر ادعای «حمایت از مردم ایران» و «نجات آنها از مشکلات اقتصادی» را تکرار می‌کنند. این دوگانگی رفتاری پرسش‌برانگیز است؛ چراکه همان بازیگرانی که با تحریم، تهدید و ایجاد نااطمینانی، اقتصاد ایران را به سمت رکود سوق می‌دهند، نمی‌توانند در جایگاه حامی رفاه مردم ایران قرار گیرند.

تحرکات نظامی و جنگ روانی رسانه‌ای، بیش از آنکه با هدف کمک به مردم ایران باشد، در راستای ایجاد بی‌ثباتی، آشوب ذهنی و تضعیف انسجام داخلی دنبال می‌شود. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که ناامن‌سازی فضای اقتصادی و سیاسی، نخستین ضربه را به معیشت مردم و فعالیت‌های تولیدی وارد می‌کند و مسیر سرمایه‌گذاری و توسعه را دشوارتر می‌سازد.

در این میان، آگاهی و هوشمندی مردم نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. حفظ انسجام ملی، حمایت از تولید داخلی و همراهی آگاهانه با سیاست‌های کلان اقتصادی کشور، می‌تواند بخشی از اثرات این فشار‌ها را خنثی کند. اقتصاد، عرصه‌ای نیست که بتوان آن را در شرایط حساس رها کرد؛ بلکه نیازمند صبر، برنامه‌ریزی و همکاری متقابل مردم، دولت، مسئولان و رهبری است.

امروز بیش از هر زمان دیگری، واقع‌بینی در تحلیل تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی و توجه به پیامد‌های اقتصادی آن ضروری است. عبور از این مقطع تاریخی، در گروی حفظ وحدت، تقویت توان داخلی و بی‌اثر کردن سناریو‌هایی است که هدف نهایی آنها تضعیف اقتصاد و امید اجتماعی در ایران است.

ترکیبی هوشمندانه از اصلاحات داخلی و مدیریت فشار‌های خارجی

عبور از شرایط کنونی اقتصاد ایران، بیش از هر چیز نیازمند ترکیبی هوشمندانه از اصلاحات داخلی و مدیریت فشار‌های خارجی است. تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد که تحریم‌ها زمانی بیشترین اثرگذاری را دارند که با ضعف‌های ساختاری، ناهماهنگی مدیریتی و نااطمینانی داخلی همراه شوند؛ ازاین‌رو، نخستین گام، ترمیم بنیان‌های درونی اقتصاد است.

در این مسیر، تقویت تولید داخلی و ارتقای بهره‌وری باید در کانون سیاست‌گذاری اقتصادی قرار گیرد. حمایت هدفمند از صنایع پیشران، کاهش بوروکراسی، ثبات‌بخشی به مقررات و تأمین مالی پایدار بنگاه‌های تولیدی می‌تواند صنعت را بار دیگر به موتور محرک رشد اقتصادی تبدیل کند. بدون افزایش بهره‌وری و مدیریت حرفه‌ای، تزریق منابع یا آزادسازی قیمت‌ها نه‌تنها چاره‌ساز نخواهد بود، بلکه فشار معیشتی را تشدید می‌کند.

هم‌زمان، اصلاح نظام ارزی، مالی و بودجه‌ای ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. ایجاد ثبات در سیاست‌های پولی، کنترل کسری بودجه، هدایت نقدینگی به سمت تولید و جلوگیری از فعالیت‌های غیرمولد، می‌تواند از فرسایش سرمایه و کاهش قدرت خرید مردم جلوگیری کند. اقتصاد در فضای ناامن و پرنوسان، امکان تصمیم‌گیری عقلانی و سرمایه‌گذاری بلندمدت را از دست می‌دهد.

در بعد خارجی نیز، دیپلماسی اقتصادی فعال و متوازن باید جایگزین نگاه منفعلانه شود. گسترش همکاری‌های منطقه‌ای، استفاده از ظرفیت کشور‌های همسایه، تنوع‌بخشی به مسیر‌های تجاری و کاهش وابستگی به کانال‌های محدود مالی، می‌تواند بخشی از اثر تحریم‌ها را خنثی کند. تجربه نشان داده است که اتکای صرف به وعده‌های قدرت‌هایی که خود عامل فشار هستند، نه‌تنها گره‌گشا نیست، بلکه هزینه‌های بیشتری به اقتصاد تحمیل می‌کند.

درک صحیح از ماهیت فشار‌های اقتصادی و سیاسی اعمال‌شده علیه ایران

آنچه امروز بیش از هر چیز اهمیت دارد، درک صحیح از ماهیت فشار‌های اقتصادی و سیاسی اعمال‌شده علیه ایران است. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که تحریم، تهدید نظامی و جنگ روانی، نه با هدف کمک به مردم، بلکه برای تضعیف اقتصاد ملی و ایجاد شکاف در انسجام داخلی طراحی شده‌اند. عبور از این شرایط نیازمند هوشیاری عمومی، حفظ وحدت ملی و همراهی مردم با دولت، مسئولان و رهبری در مسیر تقویت اقتصاد و حمایت از تولید داخلی است. تنها با چنین رویکردی می‌توان توطئه‌هایی را که اقتصاد ایران را هدف قرار داده‌اند خنثی کرد و مسیر پیشرفت و ثبات کشور را با اتکا به توان داخلی ادامه داد.

حفظ انسجام ملی و افزایش آگاهی عمومی نقش مکمل و تعیین‌کننده دارد. شفافیت در بیان واقعیت‌ها، پرهیز از تصمیمات شوک‌آور و همراه‌سازی افکار عمومی با برنامه‌های اقتصادی، می‌تواند سرمایه اجتماعی لازم برای عبور از این مقطع حساس را فراهم کند. اقتصاد ایران تنها زمانی می‌تواند از جنگ اقتصادی تحمیلی عبور کند که تصمیمات شجاعانه، برنامه‌ریزی منسجم و تکیه بر توان داخلی به‌صورت هم‌زمان و هماهنگ دنبال شود.

انتهای خبر/233314/