افزایش فشار ژئوپلیتیکی بر بازار انرژی؛ هشدار موسسه «مدیز» درباره ریسک‌های بلندمدت برای آسیا و اقیانوسیه

به گزارش خبرگزاری آگاه، خبرگزاری برناما گزارش داد که بازار‌های جهانی انرژی بار دیگر تحت تأثیر تحولات ژئوپلیتیکی اخیر قرار گرفته و اکنون با شوک عرضه‌ای طولانی‌مدت روبه‌رو هستند؛ شوکی که موجب محدودیت در عرضه، بی‌ثباتی قیمت‌ها و تغییر در جریان سرمایه‌گذاری در این بازار‌ها شده است.

به گفته این گزارش، این تحولات برای منطقه آسیا و اقیانوسیه محسوس‌تر است، زیرا اقتصاد‌های این منطقه برای حفظ فعالیت‌های اقتصادی خود به شدت به واردات نفت از غرب آسیا متکی‌اند و در نتیجه در برابر اختلالات ناشی از جنگ در این منطقه آسیب‌پذیرتر هستند. این وضعیت، سیستم‌های امنیت انرژی را تحت فشار قرار داده و هزینه‌ها، حمل‌ونقل و قابلیت اتکا را افزایش داده است.

«کریستین دوزمن»، معاون ارشد و مدیر موسسه رتبه‌بندی مدیز (Moody’s)، در گفت‌و‌گو با برناما اظهار داشت که با توجه به جایگاه مالزی به‌عنوان صادرکننده خالص انرژی، این کشور مانند بسیاری دیگر از اقتصاد‌های واردکننده انرژی در معرض خطر مستقیم ناشی از احتمال بسته شدن تنگه هرمز قرار ندارد.

با این حال، وی تأکید کرد اقتصاد مقاومت‌محور مالزی ممکن است از سمت کاهش رشد جهانی در صورت بروز شوک انرژی دچار آسیب شود.

دوزمن در ادامه به اقداماتی اشاره کرد که دولت مالزی برای هدفمند‌سازی یارانه‌ها انجام داده است، از جمله منطقی‌سازی مصرف سوخت دیزل و اجرای طرح BUDI ۹۵، که به گفته او می‌تواند «ریسک‌های نزولی» برای وضعیت مالی دولت را کاهش دهد.

او خاطرنشان کرد که انتظار نمی‌رود هزینه یارانه‌ها به سطح سال ۲۰۲۲ برسد؛ سالی که جهش قیمت جهانی نفت پس از جنگ اوکراین باعث شد کل یارانه‌های دولت از ۱۳.۱۳ میلیارد رینگیت در سال ۲۰۲۱ به ۵۵.۴۴ میلیارد رینگیت در سال ۲۰۲۲ افزایش یابد.

بخش عمده این افزایش ناشی از یارانه‌های فرآورده‌های نفتی بود که در سال ۲۰۲۲ به ۴۵.۱۸ میلیارد رینگیت رسید.

دوزمن افزود هنوز مشخص نیست آیا اقدامات حمایتی اضافی برای مقابله با شوک‌های احتمالی اتخاذ خواهد شد یا خیر؛ اقدامی که می‌تواند روند تثبیت مالی دولت را در کوتاه‌مدت کندتر کند.

ضرورت تنوع‌بخشی به منابع انرژی

بر پایه این گزارش، تنوع‌بخشی منابع تأمین انرژی بیش از گذشته اهمیت یافته است، زیرا اتکا به یک منطقه جغرافیایی واحد به‌عنوان منبع اصلی، یک نقطه ضعف آشکار برای صنعت انرژی محسوب می‌شود.

صرف‌نظر از اینکه کشور‌ها تولیدکننده یا واردکننده انرژی باشند، در صورت بروز اختلال در عرضه جهانی یا تعدیل قیمت‌ها، از تأثیرات آن مصون نیستند. از این رو، گسترش منابع عرضه و انواع انرژی برای حفظ رشد اقتصادی ضروری شده است.

همچنین کشور‌ها در تلاش‌اند تا منابع داخلی انرژی را بهینه‌سازی کنند و تولید بومی، به‌ویژه گاز طبیعی، را افزایش دهند و هم‌زمان وابستگی خود به واردات را مدیریت کنند.

در کوتاه‌مدت، گاز همچنان نقش محوری در ترکیب انرژی دارد و هیچ جایگزین بزرگی که بتواند سریعاً جای آن را بگیرد وجود ندارد. در عین حال، صنعت انرژی با چرخه‌های طولانی پروژه‌ها مواجه است؛ چرخه‌هایی که با فوریت اختلالات کنونی هماهنگ نیستند و همین امر تلاش برای تسریع اجرای پروژه‌ها را ضروری می‌کند.

نقش همکاری‌ها در افزایش تاب‌آوری انرژی

به نوشته برناما، تقویت تاب‌آوری در برابر شوک‌های انرژی نیازمند همکاری گسترده میان بازیگران صنعت، دولت‌ها، نهاد‌های نظارتی و سایر ذینفعان است. این همکاری‌ها در سطح منطقه آسیا و اقیانوسیه نیز اهمیت یافته و توسعه زیرساخت‌های فرامرزی، سیستم‌های یکپارچه و اشتراک‌گذاری منابع برای افزایش مقاومت شبکه‌های انرژی ضروری تلقی می‌شود.

در این میان، مقرون‌به‌صرفه بودن انرژی همچنان یک چالش اساسی است؛ زیرا در حالی که حفظ جریان پایدار انرژی پرهزینه شده، مدیریت قیمت‌ها نیز اهمیت دارد. فشار‌های مداوم هزینه در بخش‌هایی مانند حمل‌ونقل، کالا‌ها و تولید، جریان انرژی را برای اقتصاد‌ها پرهزینه‌تر کرده است.

این وضعیت باعث شده درخواست‌هایی برای تسریع صدور مجوزها، ساده‌سازی فرایند‌های تأمین و بهبود بهره‌وری هزینه‌ها مطرح شود تا فشار‌های وارده بر بازار‌های انرژی کاهش یابد.

انتهای خبر/243328/